To ciągłe zabieganie w domu, pracy i jeszcze studia. Coraz mniej czasu na wszystko a nie chciałbym czegokolwiek zaniedbywać i potem chodzę jak zombie.. Wreszcie czuć, że zima idzie! Pozdrawiam!

Dawno nie pisałem, znowu się spóźniam z wpisami. Brak czasu? Być może. Od niedawna, bo od 22 listopada zostałem obdarowany niespodziewanie fajną przesyłką od przyjaciela z Lublina… Andrzej Korycki ofiarował mi klawiaturę sterującą, dzięki której mogę na spokojnie w domu znów powrócić do tworzenia muzyki. Dzięki wielkie Andrzeju raz jeszcze! Rzadko dostaje się takie prezenty. Teraz tylko pozostaje mi tworzyć i mieć czas na stworzenie czegoś muzycznego.

]]> http://marqsmogilno.wordpress.com/2011/12/11/spelnione-marzenie/feed/ 0 marqsmogilno 384897_2190077030986_1218913530_31901212_404043993_n http://marqsmogilno.wordpress.com/2011/11/19/moje-opowiadanie-na-granicy-snu/ http://marqsmogilno.wordpress.com/2011/11/19/moje-opowiadanie-na-granicy-snu/#comments Sat, 19 Nov 2011 22:30:23 +0000 marqsmogilno http://marqsmogilno.wordpress.com/2011/11/19/moje-opowiadanie-na-granicy-snu/ Czytaj dalej →]]> Jak wiecie, zacząłem jakiś czas temu pisać opowiadanie, które znajduje się na tej stronie. Powstaje to powoli i nieregularnie w zależności od wygospodarowania odrobiny czasu, by usiąść i coś napisać. Opowiadanie już posiada tytuł „Na granicy snu” i właśnie dzisiaj dokończyłem część I pt „Szkolenie„. Zapraszam do lektury! Na stronie w pasku menu również troszeczkę pozmieniałem – zakładka „Proza” ma teraz własne podzakładki. Ułatwi to myślę nawigację po poszczególnych częściach. Liczę oczywiście na komentarze.

http://urenaty.dl.pl

Wiem ile pracy kosztowała nas wszystkich ta pierwsza edycja festiwalu. Dość wcześnie, bo już na początku czerwca impreza była promowana, dużo się o niej mówiło, pisało… Tutaj wielki ukłon w stronę mediów lokalnych i nie tylko, które objęły patronatem medialnym imprezę. Sporo pracy mieliśmy wszyscy, zarówno współorganizatorzy jak i wykonawcy. Muzyka elektroniczna wymaga przygotowań od artystów, począwszy od przygotowania wizualizacji do zaprogramowania barw syntezatorów. Liczne próby zajęły nie jedno popołudnie zwłaszcza debiutantom. Ciesze się, że to właśnie w Mogilnie zaprezentowali się po raz pierwszy Jakub Fijak (w sobotę) i Michał Matusiak z Piotrem Lewandowskim (w niedzielę). Widziałem jak udzielały im się emocje, widziałem ich stres, drżące dłonie. Znamy się doskonale na co dzień od dość dawna, wiem, jak bardzo to przeżywali…

Dzień pierwszy – sobota

Głośno z naszej przyczyny w całym Parku było już od wczesnych godzin przedpołudniowych. Związane to było z rozstawianiem sprzętu, próbami, technicznymi rzeczami. Cieszyłem się bardzo, że dopisała nam pogoda, bo szczerze mówiąc obawiałem się deszczu. Po próbach technicznych wyczekiwaliśmy pierwszych zasiadających w amfiteatrze i czekaliśmy na magiczną godzinę 19:00. Koncert rozpoczął się od mojego krótkiego powitania, podziękowania i zaczęło się… Swój koncert rozpoczął Maciej Braciszewski, który w tym roku był nie tylko wykonawcą ale również współorganizatorem imprezy. Na dworze było jeszcze dość jasno, stąd wizualizacje na ścianie amfiteatru nie były widocznie tak jak tego oczekiwaliśmy, ale mamy nauczkę na przyszłość, by tego typu imprezy zrobić po prostu późniejszą porą, kiedy jak to się mówi „zaraz będzie ciemno!”.Maciej zagrał materiał, który na koncercie był zaprezentowany po raz pierwszy. Posłuchaliśmy między innymi „Ogrodu Wspomnień”, „Welcome back”, „EL-Stacja Theme”, czy nowy materiał „N3″ „One Image Gallery”. Jak to stwierdził Jarosław Długołęcki (znany recenzent el-muzyki) to dobrze, że grają „melodyści” ponieważ taka muzyka najlepiej się prezentuje podczas koncertów plenerowych w el-muzyce.Po Macieju Braciszewskim wystąpił Jakub Fijak ze Szklarskiej Poręby. Występował po raz pierwszy w koncercie na żywo. Przedstawił materiał z płyty „Soldiers Of Heaven” a na ścianie amfiteatru podczas Jego występu mogliśmy oglądać wizualizacje HD stworzone przez Maćka Braciszewskiego (oczywiście na swoim koncercie również je miał stworzone do swoich utworów). Obrazy pełne samolotów, śmigłowców, żołnierzy, jak to na „Żolnierzy Niebios” przystało. Całość prezentowała się fantastycznie. I tutaj znów byłby jeszcze lepszy efekt, gdyby było troszeczkę ciemniej…Po Jakubie Fijaku wystąpił w swoim koncercie Robert Kanaan z Gdańska, wykonawca bardzo dobrze znany ze swoich utworów muzyki elektronicznej ale również z muzyki dla Teatru. Gdy grał Robert na dworze było już ciemno i muzyka plus wizualizacje dały tutaj bardzo dobry efekt audio-wizualny. Do tego tak podkręciło to wszystko dwóch przeuroczych słuchaczo-widzów, ze zaczęli pląsać w magicznym specyficznym tańcu pod sceną, w rytm i klimat muzyki. Robert zaprezentował materiał ze swojej najnowszej płyty „GAJA”.Ten koncert zakończył pierwszy dzień „Elektronicznego Weekendu”.Obawiałem się frekwencji patrząc na specyfikę muzyki jaka gościła podczas tych weekendowych dni w amfiteatrze, ale zainteresowanie było dość spore. Oczywiście byli tacy, którzy słuchali tej muzyki poza amfiteatrem, ponieważ rozlegała się ona po samą Barkę a pewnie i dalej…

Jestem wdzięczny słuchaczom którzy dojechali do nas z różnych zakątków Polski, z Łodzi, Poznania, Bydgoszczy, Myślenic, Warszawy… To byli naprawdę wierni słuchacze i fani tej muzyki, którzy oczekiwali na te dni z niecierpliwością, kolejny raz dziękuję!

Dzień drugi – niedziela

Zaczęliśmy dość wcześnie, bo od godziny szesnastej z minutami. Jako pierwsi zaprezentowali się młodzi twórcy z Warszawy – Michał Matusiak i Piotr Lewandowski. Również po raz pierwszy na scenie. Był to specyficzny duet, stworzony tylko i wyłącznie na ten koncert w Mogilnie, ponieważ na co dzień tworzą osobno. W niedzielę zagrali razem utwory Piotra i Michała w trochę przearanżowanych, koncertowych wersjach.

Po tym duecie zagrał zupełnie inną muzykę – Aleksander Lasocki ze Szczecina. Osiemnastoletni DJ, ostatnio producent muzyki trance zagrał seta, złożonego ze swoich autorskich utworów, miedzy innymi utwór z użyciem vocodera „Where did you go?”. Obserwowałem jak publicznośc falowała w rytm dynamicznego ale i melodyjnego transu, jakim poczęstował nas Olek. Niedzielne koncerty jak i całą I edycję Elektronicznego Weekendu zakończył Jarosław Degórski również ze Szczecina. Yarek jako, że przyjechał sam bez swojego wokalisty Łukasza Kułakowskiego (z którym tworzą duet SIRSS) zagrał utwory które znamy z jego płyt z typową muzyką elektroniczną. Najpierw zabrzmiało „Robo-sapiens”, później między innymi dynamiczne „Zenzucht”, by całość zakończyć „Misją na Marsa”. Yarek jako jedyny twórca przedstawiał swoje utwory do mikrofonu, poddając się dialogowi z publicznością. No i właśnie tak jak przekazałem zaraz po koncercie Yarka publiczności taką moją „Misją..” do spełnienia będzie przygotowanie drugiej edycji Elektronicznego Weekendu w przyszłym roku. Wykonawców na przyszły rok już znam, ale nie nie, nie uchylę jeszcze rąbka tajemnicy.

Na koniec podziękowania:- za udział: wszystkim artystom i ich przyjaciołom. którzy pomogli im dostać się do nas- za organizację i dobre przygotowanie imprezy i ogarnięcie całej tej machiny festiwalowej: MDK Mogilno, CK „Scena To Dziwna” w Gnieźnie- za objęcie patronatem i wywiązywanie się z swojego zadania: Pałuki i Ziemia Mogileńska, mogilno.in, (wówczas jeszcze działające emogilno.pl – obecnie również mogilno.in), gminatv.pl, gniezno.com.pl, moje-gniezno.pl, radio Liryczni no i oczywiści firmie ROLAND Polska- za sponsoring: SATPOL Gniezno, Pizzeria Bosman i Barka Cafe za posiłki! (co ja bym jadł jakby nie Wy, w domu byłem tylko w nocy)- za umieszczenie informacji, mimo że wcześniej tego nie ustalałem i byłem bardzo mile zaskoczony: Gazeta Pomorska

- za obecność podczas koncertów WSZYSTKIM KTÓRZY SIĘ ZJAWILI! Uwierzcie mi to dużo dla mnie znaczyło, bez słuchaczy nie ma muzyki, bez odbiorcy nie ma twórcy, więc cieszę się, że Ci odbiorcy trafili do nas na Amfiteatr, zwłaszcza Ci z oddalonych od Mogilna zakątków Polski.

Na koniec kilka niespodzianek:
- materiał audio z dwóch dni koncertów do posłuchania: http://el-stacja.pl/ew/audio
- filmy na YouTube dzięki uprzejmości i dobrych chęci ich autorów:
— http://www.youtube.com/watch?v=Hr9pwYd3XSE
— http://youtu.be/6SFZ1IN0760
— http://youtu.be/SQdvHLmJQEA
— http://youtu.be/5iInzt1yIPU
— http://www.youtube.com/watch?v=9qPXitch-fc
— http://www.youtube.com/watch?v=22maLlPNskY
— http://www.youtube.com/watch?v=fRoMC-_v1C0
— http://www.youtube.com/watch?v=5K1fnm5Laqw
— http://www.youtube.com/watch?v=tUpdbECqhqY
— http://youtu.be/0QJ4fRzFLGE
— http://youtu.be/MXQqcuOR75M

Dziękuję WAM! Dla takich właśnie chwil warto robić to co się robi!

Kliknij, by poczytać

Marek Kwiatkowski: Promuję to wielkie drzewo

Marek Kwiatkowski (Marqs) – pasjonat, radiowiec – amator, z zawodu informatyk i ekonomista, spełniający się w tym, że realizuje swoje marzenia. To także wnikliwy słuchacz el-muzycznych nagrań do tego stopnia, że nie wytrzymuje, jeżeli nie podzieli się tym z innymi…

- Skąd tak silne u Ciebie zainteresowanie muzyką? To od dziecka? Próbowałeś na czymś grać?

- Tak, już od najmłodszych lat wykazywałem zdolności zagrania wszystkiego co usłyszałem, tak po prostu „z kapelusza”. Miałem mały akordeonik (do dzisiaj go mam na pamiątkę) 16 basowy. Od najmłodszych lat miałem chęć grania, rodzice zapisali mnie do Ogniska Muzycznego, gdzie ukończyłem 4 klasy akordeonu w dwa lata, bo tak mi dobrze szło. Zacząłem wtedy chodzić do podstawówki… Niestety, byłem kiedyś bardzo wątły i kruchej budowy ciała. Gdy zacząłem grać na większym akordeonie, okazało się, że mój kręgosłup nie wytrzymuje i musiałem przerwać naukę… Niestety, nigdy już do niej nie powróciłem. Współcześnie, wszędzie dosłownie, gdzie tylko widzę klawiaturę, siadam i gram. Uwielbiam wprost stare pianina i fortepiany z duszą i sam dźwięk fortepianu. W domu mam tylko gitarę klasyczną, na której w wolnych chwilach brzdąkam.

- Dlaczego akurat muzyka elektroniczna znalazła się w centrum zainteresowań? I jaka dokładnie, bo przecież określenie elektroniczna stało się już tak pojemne, że udając się na koncert muzyki elektronicznej nie do końca wiemy, co usłyszymy.

- Wychowałem się na muzyce elektronicznej, pierwsze nagrania Jeana Michela Jarre’a słuchane jeszcze na kasetach nagrywanych z Radia, czy innych artystów, np. Depeche Mode, czy nasze stare dobre Kombi. Zachwycało mnie zawsze i zachwyca bogactwo możliwości tworzenia zarówno melodii, barw jak i nieskończenie wiele możliwości kreowania nastroju. W zasadzie przy dzisiejszych możliwościach sprzętowych artysta ma pełne pole do popisu… Stąd stale nowe doznania, nowi artyści i nowe chwile z tą muzyką pełne wzruszenia. Muzyka elektroniczna dla mnie, taka jaką lubię, to muzyka malująca przede mną obrazy, muzyka, która mnie poruszy, zaskoczy, pocieszy czy nawet zagoni w bardzo dawny zaułek czasu i przypomni o czymś miłym, kojącym. Taką muzykę właśnie lubię, przy takiej wypoczywam. Promuję to wielkie drzewo, jakim jest niewątpliwie muzyka elektroniczna, ze wszystkimi jej gałęziami, gałązkami i listkami. Faktycznie jest tego sporo, ale w większości góruje ta klasyczna. Najmniej jest tej współczesnej, bardzo mechanicznej.

- W kręgu artystów el-muzyki często słyszałam, że marka Radia EL-Stacja to Twój sukces. Wierzyłeś, że się uda?

- Nie wierzyłem, czasami do dziś jest trudno uwierzyć, że od 2007 roku EL-Stacja ma już taki dorobek za sobą. Fakt, sukces ten jest owocem pracy, dużego zaangażowania (nie tylko mojego, ale i całej ekipy EL-Stacjowej) i często wyrzeczeń… Jak widać i słychać opłacało się. Oczywiście nie spocząłem na laurach, ale w dalszym ciągu wrzucam węgiel do tej rozgrzanej lokomotywy i cała machina toczy się dalej.

- Na forum EL- Stacji przeczytałam jednak, że sukces ma swoje koszty. Radio pochłaniało czas, który należał się rodzinie. Najbardziej – pozytywnie! – zbudowała mnie atmosfera dyskusji o tym. Ludzie mówili, że pasja pasją, ale życie prywatne i rodzina są najważniejsze. Wszystko się poukładało?

- Tak, faktycznie pasja jaką jest w tym przypadku radio, stała się również w dobrym tego słowa znaczeniu uzależnieniem. Co się z tym wiąże, poświęcałem na radio i sprawy podobne, czyli portal MOOZA, netlabel M-REC, strony artystów, więcej czasu niż mogłem. Często nieprzespane noce, praktycznie audycje co drugi dzień, przygotowania, szukanie materiałów, pozyskiwanie artystów i słuchaczy… To wszystko sprawiało, że stawałem się coraz częściej „nieobecny” w domu. Niby byłem, ale tak tylko ciałem wciśnięty w moim kąciku EL-Stacjowym, pochłonięty w swojej pasji. No i to musiało się tak skończyć, jak się skończyło. Krótki urlop i decyzja o zmianie ramówki radia oraz wycięciu sporej części audycji, w zasadzie wszystkich, i pozostawienie wyłącznie jednej – „Markowe granie”. Taki układ znacznie odciążył mnie jako właściciela, prezentera…

- W ubiegłym roku w Warszawie organizatorzy festiwalu Audioriver w Płocku urządzili debatę pod hasłem „Muzyka niezależna. To znaczy jaka?” i zaprezentowali wyniki badań, przeprowadzonych wśród internautów. Okazało się, że 38 proc. respondentów za muzykę niezależną uważa alternatywę dla mainstreamu. Możesz z tym się zgodzić?

- Muzyka niezależna to według mnie muzyka wolna od przyjętych ram i komercjalizacji, czyli jaka? Przede wszystkim inna niż ta, którą słyszymy w rozgłośniach radiowych komercyjnych, czyli tzw. mainstreamie. Muzyka niezależna, to muzyka nie pisana pod publikę, pod odbiorcę, dla pieniędzy, to muzyka pisana od siebie, wyrażająca własne uczucia, poglądy i doznania, pełna własnych przemyśleń, a nie ogólnie przyjętych bitów.

- Aż 52 proc. respondentów ze wspomnianego badania zapytanych o to, który gatunek najbardziej kojarzy im się z terminem „muzyka niezależna”, wskazało na muzykę elektroniczną. Jak to tłumaczysz?

- Właśnie tą innością w każdej postaci. Muzykę elektroniczną poznamy od razu i wyróżnimy ją bez wahania od komercyjnej „papki”. Właśnie ta „inność” pozwala na zakwalifikowanie jej jako muzyki niezależnej od nikogo – niezależnej od budżetu i od wytyczonych dróg.

- Teraz fakt dość kontrowersyjny. Otóż, z analizy przeprowadzonej przez Audioriver wynikło także, że respondenci, którzy za muzykę niezależną uważają hip-hop i metal, mają najwęższe zainteresowania muzyczne, bo słuchają niemal wyłącznie hip hopu, metalu i rocka. Przy fanach elektroniki, jazzu czy indie, wykresy preferencji muzycznych wskazywały na dużo większą różnorodność. To się zgadza z tym, co wiesz o ludziach z kręgu el-muzyki?

- Trudne pytanie, bo owszem znam sporo artystów, jak i słuchaczy el-muzyki osobiście, to nigdy nie zastanawiałem się nad tym i nie pytałem, czy oprócz muzyki elektronicznej jest jeszcze czas na coś jeszcze? Na pewno część słuchaczy, podobnie jak ja, słucha najczęściej muzyki elektronicznej. Ja zwłaszcza staram się być osłuchany w temacie, wciąż powiększając bibliotekę nagrań i wciąż szukając coraz to nowych artystów, nagrań, ciekawych ludzi.

- Wróćmy do EL-Stacji. Obok Markowego Grania pojawiły się audycje dla lirycznych. Jesteś poetą?

- Przeczuwałem, że padnie to pytanie Tak, od dzieciństwa to również jest pasją i wypełnia moje wolne chwile oprócz muzyki i radia. Czy jestem poetą? Nie znam odpowiedzi na to pytanie. Do początku tego roku byłem członkiem Kujawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Inowrocławiu, tam spotykaliśmy się, organizowaliśmy imprezy poetycko-muzyczne. Jednak, jak to zwykle bywa – nie na wszystko wystarcza mi czasu. W przypadku poezji jest teraz u mnie mały zastój. Zbiorek, który tworzę od przeszło roku ma na razie około 15 pozycji. Wcześniejsze zbiorki liczą po około 30 pozycji i są dostępne na mojej stronie internetowej. Na tym punkcie mam małe i duże sukcesy: publikacje w lokalnej prasie, prezentacja poezji na antenie Radia Łódź, na falach rozgłośni internetowych, kilka spotkań, autorskich wieczorków poetyckich. Jednakże nigdy nie udało mi się wydać poezji profesjonalnie w formie tomiku dostępnego na przykład w księgarni. Może po prostu moje wiersze nie są na tyle dobre? Mam swoich czytelników, dzięki którym tworzę i staram się wykorzystać chwile natchnienia by napisać cokolwiek. Ostatnio nawet próbuję swoich sił w prozie i piszę opowiadania. Z jakim rezultatem? Zapraszam na moją prywatną stronę internetową http://marqs.dl.pl .

- EL-Stacja to także przedsięwzięcia płytowe. Jaki pomysł – idea – temu towarzyszy?

- Tak, pomysł zrodził się na forum EL-Stacjowym i nie wyszedł ode mnie. Propozycje takich składanek tematycznych na wzór CES („Contemporary Electronic Soundscapes” przy forum Studia-Nagrań) zaproponowali słuchacze EL-Stacji. Pomysł chwycił, troszeczkę gorzej niestety z realizacją. Są nagrania tematycznie ułożone w tej chwili w pięciu składankach ponumerowanych od 1 do 5 plus dwie pozycje nienumerowane „EL-Święta” i „Smoleńsk 2010”. Ta ostatnia pozycja stworzona wraz z artystami rosyjskimi. Na czym polega problem? Myślę, że na konsekwencji w działaniu i wyperswadowaniu np. plików WAVE, by stworzyć pliki audio profesjonalnie. Z ostatnią składanką to się wreszcie uda, bo posiadam wszystkie pliki w tym formacie. Poprzednie, niestety, pod tym względem wypadły gorzej. „EP-ki”, bo tak je nazywamy (EL-Stacjowe Produkcje), to płyty promujące artystów tych znanych, jak i tych mniej znanych, to taka forma promocji i również materiał do netlabelu M-REC, gdzie wszystkie składanki trafiły. Życzę sobie na przyszłość lepszej współpracy pod względem technicznym z artystami.

- I teraz najważniejsze. Wkrótce odbędzie się pierwszy festiwal muzyki elektronicznej w Mogilnie, który organizujesz. Jak do tego doszło, czy było sporo trudności? Kogo zaprosiłeś na scenę, a kogo zapraszasz na widownię amfiteatru?

- Do pierwszej próby stworzenia festiwalu muzyki elektronicznej w Mogilnie doszło już dwa lata temu, kiedy zorganizowałem na spółkę z Mogileńskim Domem Kultury „Elektroniczną Barkę”. W dniu imprezy jednak padał deszcz i „Elektroniczna Barka” przerodziła się technicznie w elektroniczne kino, co wówczas odbiło się na frekwencji. Impreza ogólnie udała się, zarówno ci słuchacze, którzy słuchali w kinie, jak i ci skupieni przed radiem (EL-Stacja transmitowała koncert na żywo) byli zadowoleni. Również artyści byli zadowoleni. Z perspektywy czasu patrzę na tę imprezę jako początek coś naprawdę dobrego i cyklicznego.
Teraz powracam z koncertami na całkowicie nowym obiekcie, nowoczesnym Amfiteatrze Letnim z zapleczem, dużymi możliwościami i widownią na 300 miejsc siedzących. Kogo zaprosiłem? Chciałem, by muzyka była niejednolita, by każdy koncert czymś innym zaskoczył, coś innego słuchaczom przekazał… To również szansa dla artystów młodych, którzy w Mogilnie pojawią się po raz pierwszy na scenie, np. Jakub Fijak, Piotr Lewandowski, czy Michał Matusiak. Pojawią się też artyści znani już od lat słuchaczom gatunku, wśród nich Robert Kanaan, który ostatnio powrócił do el-muzyki pięknym materiałem pod tytułem GAJA, bo od lat nastawiony jest na granie troszeczkę inne, bo dla teatru. Po drugiej stronie na pewno zasiądą znawcy tematyki, słuchacze EL-Stacji, którzy nadciągną z całej Polski, jak i również zaciekawieni słuchacze lokalni. Czym zaciekawieni? Na pewno innością muzyki, grą świateł, niebanalną wizualizacją HD wyświetlaną na dużym ekranie… Nie ukrywam, jest to duże przedsięwzięcie: sześć koncertów, siedmiu wykonawców, megawaty mocy, wielkie pokłady energii i pozytywnych wibracji, które – wierzę – że odczują wszyscy…

- Trzymamy kciuki za powodzenie i do zobaczenia.

- Dziękuję również za miłą rozmowę i za możliwość opowiedzenia o swojej pasji. To tak jakby podzielenie się cząstką swojego życia. Dziękuję i do zobaczenia, usłyszenia!

Strona radia Liryczni – http://radio.liryczni.pl